dag twee…big brother met pretenties.
Ik ben aan de beurt om iets te schrijven op deze blogg.
En dat doe ik graag want ik hoor de toetsen borden van Jeroen en Joost druk ratelen.
En ik wil niet dat het aan mijn kant van het gordijn stil blijft.
Dus ratel ik mee…ik heb al mijn vrienden en familie al gemailed om maar te suggereren dat ik aan het typen ben.
Weet je wat ik mis…de sportschool, nu al.
De uitzinnige lunches hier gecombineerd met een gebrek aan beweging baren me zorgen.
Nou ja laat ik het anders zeggen, ik ben nog niet echt aan het werk geslagen, wat ideetjes hier en daar en verder overvallen door de landerigheid die iedereen die ooit big brother heeft gekeken bekend voor zal komen.
Ga nu even slapen….en dromen dat ik 4000 woorden vind zomaar in de vensterbank van het schrijvers gevang.
