De nieuwe opera van componist Kris Defoort en regisseur Guy Cassiers vertrekt van een intrigerende de roman “de schone slaapsters” van de Japanse Nobelprijswinnaar Yasunari Kawabata. In de operabewerking ervan, “The house of the sleeping beauties” slaapt een oude man, net voor z’n dood, drie nachten naast een jong, verdoofd meisje dat zich niet bewust is van zijn aanwezigheid. Een intimistische, zintuiglijke, duistere en licht bedwelmende opera is het geworden. “The house of the sleeping beauties” was dit weekend voor het eerst te zien in De Munt in Brussel.
Lees meer
’The house of the sleeping beauties’ speelt niet meer op het Kunstenfestival des Arts, maar van 3 tot 5 juni staat de voorstelling in deSingel, in Antwerpen
Over de kwaliteit van de theatervoorstellingen op deze 13de editie van de Prix Europe pour le Théâtre viel weinig aan te merken. Maar die stond wel in fel contrast met het eerder amateuristisch karakter van de prijsuitreiking zelf (al beweren zij die er vroeger bij waren dat deze uitreiking van deze Europese theaterprijzen de vorige overtrof). Het begon al met een half uur vertraging omdat hoofdgast Krystian Lupa logischerwijs te laat was, de nieuwe productie van de Poolse topregisseur ging nl 4 uur daarvoor in première. Elke prijswinnaar kreeg net voor z’n speech een loodzwaar beeldje en een bos bloemen in de hand, die ze zo snel mogelijk weer uit handen wilden geven (speechen met een grote bos bloemen en een gietijzeren trofee is nogal onhandig) en de filmpjes waarin ze de winnaars voorstelden, waren nogal simpel en weinig zeggend. Tussen de uitreikingen door waren er korte acts die geïnspireerd waren op het roemrijke Poolse theaterverleden van grootmeesters als Kantor en Grotowski. Maar de intermezzo’s waren eerder amateuristische imitaties van hun werk dan weldoordachte theatrale odes.
Ongetwijfeld heeft dat allemaal te maken met de organisatie van de prijzen zelf, die enerzijds gestuurd worden door de Italiaanse organisatoren ervan en de plaatselijke partner, in dit geval het Poolse Grotowski-instituut. Misschien wordt het tijd dat er op Europees niveau eens goed nagedacht wordt over de organisatie van dit soort prijzen die zeer waardevol zijn om de Europese podiumkunsten in de schijnwerpers te zetten, ontmoetingen tussen landen en makers mogelijk te maken en onmiskenbaar hun impact hebben in steden als Wroclaw. In dit geval zit het belang vooral in die ontmoeting tussen Oost- en West-Europa.
Gisteren begon in de Poolse stad Wroclaw de13de editie van de ‘Prix Europe pour le Théâtre’.De Poolse regisseur Krystian Lupa krijgt er de hoofdprijs, de Prix Europe pour le Théâtre, die zondagavond voor de 13de keer wordt uitgereikt. Daarnaast zijn er ook vijf genomineerden in de categorie ‘Prix Europe Nouvelles Réalités Théâtrales’.
De prijzen worden voor de 11de keer uitgedeeld en gaan naar vrij bekende theatermakers uit Europa.
Naast de Italiaan Pippo Delbono (die deze week in BOZAR en Luikse théâtre de la place te gast is met het aandoenlijke ‘Récits de juin’), de Spaans/Argentijnse theatermaker Rodrigo García, de Hongaar Arpád Schilling en de Fransman François Tanguy met z’n Théâtre du Radeau is onze landgenoot Guy Cassiers één van de genomineerden. Hij toont hier de Engelse versie van ‘Bezonken Rood’, de monoloog naar het gelijknamige boek van Jeroen Brouwers. (more…)
Wat is dat toch met die Belgen? Dat is een vraag die je hier wel meer hoort op het festival van Avignon waar een handvol Belgen geprogrammeerd staan. Volgens één van de curatoren Vincent Baudriller ligt het aan de vrijheid die Belgische makers hebben in de manier waarop ze creëeren. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Frankrijk, waar bijvoorbeeld de traditie van het tekstheater zwaar weegt, vertrekken zij niet van een vaststaande definitie van wat theater moet zijn. Daardoor krijg je creatievere producties. Want het is niet zo dat je die Belgen die hier werk tonen onder één noemer of onder één esthetiek zou kunnen vatten. (more…)
Na ‘Wolfskers’, het 2de deel uit de ‘Triptiek van De Macht’, speelt hier vanaf vandaag (niet toevallig 11 juli), om 17 u ‘Atropa, de wraak van de vrede’. Hier wordt dat ‘Atropa. La Vengeance de la paix’. Na het succes van ‘Mefisto for ever’ hier vorig jaar, ontvangt het festival ook de twee laatste delen. De acteurs spelen in het Nederlands, en de voorstelling wordt in het Frans ondertiteld. In tegenstelling tot heel wat voorstellingen die op speciaal ingerichte, oude locaties spelen, staat deze voorstelling in één van de grote theaters van de stad, l’opéra-théâtre. (more…)
