Romeo Castellucci, één van de twee  ‘artiste associés’, scoort op het festival van Avignon met zijn indrukwekkende trilogie, geïnspireerd op La Divina Commedia van de Florentijnse dichter Dante Alighieri. Hij behoudt de drie delen waaruit het gedicht met zijn 33 gezangen bestaat, maar van de letterlijke tekst blijft nauwelijks iets over. Met de drie producties wil de Italiaanse theatermaker geen letterlijke adaptatie van het 14de eeuwse werk maken. “La Divina Commedia lezen, herlezen,… erop hameren, het au fond bestuderen om het daarna te kunnen vergeten. Het absorberen door de huid hen. Het op mijn huid laten drogen als een nat hemd.”  Zo omschrijft Castellucci het zelf. Meer nog, hij wil Dante ‘zijn’, als het ware de staat bereiken waarin hij zich bevond net voor hij aan z’n tocht naar het onbekende begon. Het resultaat is een magistraal drieluik waarvan het ‘Inferno‘ een bombardement van beelden is waaruit nog hoop spreekt, het ‘Purgatorio‘, een donkere, ontluisterende interpretatie is van een vagevuur dat zich in het hart van het gezin bevindt, en ‘Paradiso‘ een visueel orgelpunt dat focust op wat er na die storm overblijft.

Tussen de andere persconferenties van het festival van Avignon door werd op de binnenkoer van het Saint-Louis klooster NEXT boven de doopvont gehouden. Dat is een intiatief van een handvol culturele partners binnen de Eurometropool Lille-Kortrijk-Tournai. NEXT wil een internationaal kunstenfestival zijn dat zowel nieuwe creaties toont als internationaal werk presenteert. En het wil vooral een festival zijn dat zowel publiek als artiesten laat reizen tussen Lille, Kortrijk, Doornik en Valenciennes. Daarmee is het niet alleen een samenwerking tussen België en Frankrijk, maar ook tussen Vlaanderen en Wallonië, weliswaar via een Europese omweg, want een cultureel akkoord tussen Vlaanderen en Wallonië is er vooralsnog niet. Het NEXT-festival zal plaatsvinden van 21 november tot 13 december 2008.

Wie doet er mee?

Kunstencentrum BUDA (Kortrijk), België

La Rose des vents Scène nationale Lille Métropole, Frankrijk

Cultuurcentrum Kortrijk (Kortrijk), België

Maison de la Culture de Tournai, (Doornik), België

Espace Pier Paolo Pasolini -Théâtre International à Valenciennes, Frankrijk

Wat staat er op het programma van het NEXT-festival ?

Het lijstje is nu al indrukwekkend al zeggen de initiatiefnemers dat het nog maar een voorlopig programma is omdat ze tot vorige week niet zeker wisten of ook Europa in het intiatief wilden investeren.  2 394 000 euro is het totaalbudget voor het festival voor de komende vier jaar, daarvan neemt Europa 1 180 000 euro voor zijn rekening.

De eerste editie van het festival wil werk tonen van onder meer:

Alain Platel (Pitié), Nature Theater of Oklahoma (Rambo, Romeo & Juliet, Poetics- a ballet brut), Lisbeth Gruwez (Birth of Prey), Patricia Portela (The Banquet),…Alvis Hermanis (Sound of Silence), Superamas (Empire), Kris Verdonck (END). De laatste drie staan dit jaar ook op het festival van Avignon. De Litouwer Alvis Hermanis oogstte hier niets dan lof met de ontroerende voorstelling ‘Sonia’, voor de Brusselaar Kris Verdonck en de Franse groep Superamas is het nog even afwachten. Hun werk staat dit weekend pas op het programma van Avignon.

Wat is de ‘Eurometropool’?  

Omdat de streek rond Rijsel, de regio ten zuiden van Kortrijk en het westen van Henegouwen de lands- en taalgrenzen die hun regio doorkruisen, dikwijls als een rem ervaren op de ontwikkeling van de regio werd er jaren geleden het idee geopperd om te werken rond ‘metropoolvorming’. In 2002 besloot men zo op zoek te gaan naar een nieuwe beheersvorm voor de regio en dat kreeg dit jaar vorm in de oprichting van de ‘Eurometropool’,  een jurdische structuur waarin de twee nationale overheden vertegenwoordigd zijn. Zo wil men de grensoverschrijdende samenwerking bevorderen, de ontwikkeling van de regio (met 1 800 000 bewoners) stimuleren en de dagelijkse problemen aanpakken binnen de regio Kortijk/Rijsel/Doornik.

Binnen het beleid van de Frans-Belgische parlementaire werkgroep staat niks vermeld over cultuur maar omdat de betrokken culturele organisaties al jaren samenwerken over land- en gemeenschapsgrenzen heen, besloten de huizen nauwer samen te werken.  Het idee van de huizen was om te stoppen met hun bestaande festivals en samen in de regio één groot festival op te zetten. Zo raakte ook Espace Pier Pasolini bij het project betrokken want strikt genomen valt Valenciennes niet binnen de Eurometropool.

De uitwisseling van publiek gebeurt onder andere door het inleggen van bussen tussen de verschillende huizen, tijdens de rit krijgt het publiek een inleiding. Zo’n samenwerking had La Rose des Vents in Ville-neuf d’Asque al met het Kunstencentrum BUDA in Kortrijk en Maison de la Culture in Doornik.

Wat is dat toch met die Belgen? Dat is een vraag die je hier wel meer hoort op het festival van Avignon waar een handvol Belgen geprogrammeerd staan. Volgens één van de curatoren Vincent Baudriller ligt het aan de vrijheid die Belgische makers hebben in de manier waarop ze creëeren.  In tegenstelling tot bijvoorbeeld Frankrijk, waar bijvoorbeeld de traditie van het tekstheater zwaar weegt, vertrekken zij niet van een vaststaande definitie van wat theater moet zijn. Daardoor krijg je creatievere producties. Want het is niet zo dat je die Belgen die hier werk tonen onder één noemer  of onder één esthetiek zou kunnen vatten. (more…)

Op 10 juli, een kleine week na le ‘In’, ging ook het OFF-festival van start. Waar het officiële festival duidelijk een selectie maakt en een programma voorstelt, speelt voor het OFF eerder de wet van vraag en aanbod. En beiden zijn hier zeer groot. Naar het schijnt zouden op het OFF-festival, dat eveneens een dikke drie weken duurt, maar liefst 1100 voorstellingen te zien zijn. En ook het publiek komt er massaal op af. Dat zorgt voor veel publieksvriendelijke producties. Veel straatacts. Een aantal klassiekers. Wat kindertheater en een reeks concerten. Maar hier en daar valt er zeker ook in het OFF sterk werk te vinden, alleen is het iets moeilijker om die pareltje te ontdekken pikken. Verder is het OFF-festival een hele industrie van zalen die soms meerder producties op dezelfde dag tonen, vanaf 10u of 11u ’s morgens tot 1 à 2u ’s nachts. En het éne gezelschap is al creatiever dan het andere om het publiek naar zijn voorstellingen te lokken.

Na ‘Wolfskers’, het 2de deel uit de ‘Triptiek van De Macht’, speelt hier vanaf vandaag (niet toevallig 11 juli), om 17 u ‘Atropa, de wraak van de vrede’. Hier wordt dat ‘Atropa. La Vengeance de la paix’. Na het succes van ‘Mefisto for ever’ hier vorig jaar, ontvangt het festival ook de twee laatste delen. De acteurs spelen in het Nederlands, en de voorstelling wordt in het Frans ondertiteld. In tegenstelling tot heel wat voorstellingen die op speciaal ingerichte, oude locaties spelen, staat deze voorstelling in één van de grote theaters van de stad, l’opéra-théâtre. (more…)

In Napels was “Another Sleepy dusty delta day” eind juni al een paar dagen te zien, maar na Italië was Frankrijk het tweede land waar Jan Fabre z’n nieuwste danssolo toonde. Niet toevallig op het festival van Avignon, waar hij in 2005 de centrale artiest was. “Another sleepy dusty delta day” is een solo die gedanst wordt door de Kroatische Ivana Jozic, waarmee hij jaren geleden “Angel of Death” maakte in Avignon.

“Another sleepy dusty delta day”, Jan Fabre ontleent zijn titel aan de eerste regel van een populaire song uit 1967 van Bobbie Gentry. “Ode to Billie Joe” vertelt hoe een familie aan tafel gaat en terloops ter sprake brengt hoe Billie Joe zich van het leven beroofde door van een brug te springen. Terwijl ze verhalen ophalen aan de jongen merkt de moeder dat de dochter stil wordt. Welke band hadden zij en Billy Joe? Hoe goed kenden ze elkaar? Beetje bij beetje groeit de aandacht voor het onuitgesprokene in dit verhaal. Het mysterie wordt nergens opgehelderd.

(more…)